نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۷۸ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۲۳
موضوع : تعیین مرجع صالح رسیدگی به اعتراض نسبت به گواهی حصر وراثت صادره توسط سازمان ثبت احوال
تاریخ نظریه : ۱۴۰۴/۰۴/۲۳
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۴/۷۸
شماره پرونده : ۱۴۰۴-۱/۱-۷۸ح
استعلام :
منظور از «دادگاه ذیصلاح» در ماده ۱۳ آییننامه اجرایی بند «ث» ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۲۶/۱۲/۱۴۰۳ دادگاه عمومی حقوقی است یا دادگاه صلح؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
اولاً، به موجب بند ۶ ماده ۱۲ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲، «حصر ورثه» در صلاحیت دادگاه صلح قرار گرفته است؛ اطلاق عبارت یادشده اعتراض نسبت به رأی هیأت حل اختلاف موضوع ماده ۳ قانون ثبت احوال مصوب ۱۳۵۵ با اصلاحات بعدی در خصوص گواهی حصر وراثت را نیز در بر میگیرد؛ بر این اساس، مقصود از عبارت «دادگاه ذیصلاح» در ماده ۱۳ آییننامه اجرایی بند «ث» ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع صدر گواهی انحصار وراثت توسط سازمان ثبت احوال) مصوب ۲۶/۱۲/۱۴۰۳ هیأت وزیران، «دادگاه صلح» است.
ثانیاً، در مواردی که به ادعای نسب، نفی نسب و یا اثبات یا ابطال زوجیت به گواهی حصر وراثت صادره اعتراض میشود، این اعتراض باید در دادگاهی رسیدگی شود که صلاحیت رسیدگی به دعاوی مذکور را دارد.
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است.
چکیده نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۷۸
1.صلاحیت دادگاه صلح در خصوص حصر وراثت:
طبق بند ۶ ماده ۱۲ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲، رسیدگی به دعاوی “حصر ورثه” در صلاحیت دادگاه صلح قرار گرفته است.
اطلاق این عبارت شامل اعتراض نسبت به رأی هیأت حل اختلاف موضوع ماده ۳ قانون ثبت احوال (در خصوص گواهی حصر وراثت) نیز میشود.
بنابراین، منظور از “دادگاه ذیصلاح” در ماده ۱۳ آییننامه اجرایی مذکور، دادگاه صلح است.
2.صلاحیت رسیدگی به اعتراضات مرتبط با نسب و زوجیت:
در مواردی که به ادعای نسب (مانند اثبات یا نفی نسب) یا اثبات یا ابطال زوجیت، نسبت به گواهی حصر وراثت صادره اعتراض میشود، این اعتراض باید در دادگاهی رسیدگی شود که صلاحیت رسیدگی به دعاوی مذکور را دارد. (این بخش به طور ضمنی به صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی اشاره دارد، زیرا دعاوی مربوط به نسب و زوجیت معمولاً در صلاحیت این دادگاهها است.)