نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۱۱۰۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۲/۳۰

نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۱۱۰۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۲/۳۰
موضوع : حدود الزام‌آور بودن تشخیص صلاحیت توسط دادگاه تجدیدنظر و اختیارات شعبه مرجوع‌الیه

تاریخ نظریه : ۱۴۰۴/۰۲/۳۰
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۳/۱۱۰۰
شماره پرونده : ۱۴۰۳-۱۶۸-۱۱۰۰

استعلام :
چنانچه دادگاه تجدیدنظر در راستای اجرای بند «پ» ماده ۴۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری، رأی بدوی را نقض و پرونده را به مرجع صالح ذاتی یا محلی ارسال کند، با توجه به اینکه اظهار عقیده دادگاه تجدیدنظر در مقام حل اختلاف موضوع ماده ۲۷ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی نبوده، آیا شعبه مرجوع‌الیه (بر اساس تصمیم دادگاه تجدیدنظر) می‌تواند خلاف رأی دادگاه تجدیدنظر عمل نموده و قرار عدم صلاحیت صادر کند؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
مستفاد از ماده ۳۱۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و با لحاظ ملاک ماده ۳۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، در فرض پرسش‌ که دادگاه تجدید نظر رأی تجدید نظرخواسته را به لحاظ عدم رعایت موازین مربوط به صلاحیت ذاتی یا محلی از سوی دادگاه نخستین، نقض و نزد مرجع صالح ارسال کرده است؛ چنانچه مرجع قضایی مرجوع‌الیه که دادگاه تجدید نظر استان آن را صالح به رسیدگی دانسته است، از حیث سلسله مراتب، به عنوان مرجع تالی دادگاه تجدید نظر محسوب شود، این مرجع مکلف به پذیرش صلاحیت تعیین شده و انجام رسیدگی است؛ اما در صورتی که مرجع یاد‌شده در سلسله مراتب مرجع قضایی ارسال‌کننده (دادگاه تجدید نظر) نباشد: مانند آنکه، مربوط به استان دیگری بوده و یا به مانند دادگاه‌های نظامی دارای صلاحیت ذاتی غیر مرتبط با دادگاه تجدید نظر استان باشد، این مرجع الزامی به تبعیت از تشخیص صلاحیت دادگاه تجدید نظر استان ندارد.

محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

چکیده نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۱۱۰۰

۱. در صورت تابعیت سلسله مراتبی: اگر مرجع مرجوع‌الیه تابع دادگاه تجدیدنظر صادرکننده رأی (مانند شعبه دیگری در همان استان یا سیستم قضایی مرتبط) باشد، ملزم به پذیرش صلاحیت تعیین‌شده و رسیدگی است.

۲. در صورت عدم تابعیت سلسله مراتبی: اگر مرجع ارسال‌شده خارج از حیطه صلاحیتی دادگاه تجدیدنظر باشد (مثلاً متعلق به استان دیگر یا مرجعی با صلاحیت ذاتی مستقل مانند دادگاه نظامی)، اختیار رد صلاحیت را دارد.