نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۸۶۲ مورخ ۱۴۰۴/۰۲/۱۶

نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۸۶۲ مورخ ۱۴۰۴/۰۲/۱۶
موضوع : تبیین مفهوم “مقاومت نسبت به مامورین” در ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

تاریخ نظریه: ۱۴۰۴/۰۲/۱۶
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۳/۸۶۲
شماره پرونده: ۱۴۰۳-۱۸۶/۱-۸۶۲ک

استعلام :
منظور از مقاومت نسبت به مامورین در ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵ چیست؟ آیا ممانعت متهم نسبت به دستگیری وی توسط مامورین، مصداق مقاومت مذکور در ماده می‌باشد؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
منظور از عبارت «هرگونه مقاومتی که با علم و آگاهی نسبت به مامورین دولت حین انجام وظیفه آنان به عمل آید.. .» در ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵، با توجه به معنای عرفی واژه «مقاومت»، ارتکاب هرگونه رفتاری به منظور جلوگیری از انجام وظیفه قانونی مامورین است و تشخیص این موضوع حسب مورد با قاضی رسیدگی‌کننده است؛ به عنوان مثال وقتی مامورین در اجرای وظیفه قانونی خود قصد دستگیری متهم یا محکومی را دارند و متهم با ارتکاب افعالی مانند درگیری فیزیکی با مامور، مانع انجام وظیفه وی شود، این امر از مصادیق «مقاومت» محسوب و تمرد نسبت به مامورین دولت است.

محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

چکیده نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۸۶۲

- سؤال اصلی: آیا ممانعت متهم از دستگیری توسط مأموران، مصداق "مقاومت" در ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات ۱۳۷۵) است؟

- پاسخ اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مقاومت به هرگونه رفتاری اطلاق می شود که با علم و آگاهی، مانع انجام وظیفه قانونی مأموران دولت شود. تشخیص مصادیق آن با قاضی رسیدگی کننده است.
مثال: درگیری فیزیکی یا هر عمل دیگری که مانع دستگیری متهم شود، مصداق "مقاومت" محسوب شده و مشمول مجازات این ماده است.

نتیجه: ممانعت از دستگیری (مانند مقابله فیزیکی) در حکم مقاومت نسبت به مأموران و موجب مسئولیت کیفری است.