نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۸۳۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۳/۱۲
موضوع : شرایط و امکان صدور قرار اتیان سوگند در دعوای ابطال معامله به دلیل فقدان قصد و رضا
تاریخ نظریه : ۱۴۰۴/۰۳/۱۲
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۳/۸۳۰
شماره پرونده : ۱۴۰۳-۱۲۷-۸۳۰ح
استعلام :
در دعوای اعلام بطلان معامله به لحاظ فقدان قصد و رضا، خواهان دلیلی برای اثبات ادعای خود ارائه نکرده و اتیان سوگند از سوی خواندگان را درخواست کرده است؛ آیا می‌توان قرار اتیان سوگند خواندگان بر نفی قصد و رضای خواهان را صادر کرد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
اولاً، با توجه به حکم مقرر در ماده ۱۳۳۵ قانون مدنی، توسل به سوگند زمانی ممکن است که دعوای مدنی به موجب اقرار، شهادت و یا علم قاضی بر مبنای اسناد و یا امارات ثابت نشده باشد و با لحاظ ماده ۲۷۱ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، تا زمانی که دیگر ادله قانونی موجود باشد، نوبت به توسل به سوگند نمی‌رسد و با لحاظ ماده ۱۳۲۸ قانون مدنی، نبود دلیل اثبات خلاف ادعای خواهان توسط خوانده نیز برای توسل به سوگند شرط است.
ثانیاً، در فرض سؤال که دعوای اعلام بطلان معامله به ادعای فقدان قصد و رضا مطرح شده و خواهان دلیلی بر اثبات ادعای خود ارائه نکرده و اتیان سوگند از سوی خواندگان را درخواست کرده است، مفروض آن است درخواست اتیان سوگند حسب مورد بر نفی یا اثبات قصد مشترک طرفین صورت می‌گیرد و نه قصد فردی هر یک از طرفین و بر این اساس، ترتیب اثر دادن به درخواست سوگند مطرح شده از سوی خواهان، با منع قانونی مواجه نیست.
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است.
چکیده نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۸۳۰
* سوگند زمانی قابل استناد است که دعوا از طریق اقرار، شهادت یا علم قاضی ثابت نشده باشد و سایر ادله قانونی وجود نداشته باشد.
* همچنین، برای توسل به سوگند، لازم است خوانده دلیلی بر اثبات ادعای خود نداشته باشد.
* در دعوای ابطال معامله به دلیل فقدان قصد، اگر خواهان دلیلی ارائه نکرده و از خوانده درخواست سوگند نموده است، دادگاه می‌تواند قرار اتیان سوگند صادر کند.
* این سوگند قصد مشترک طرفین را مورد بررسی قرار می‌دهد، نه صرفاً قصد فردی هر یک.
* در این شرایط، درخواست سوگند از سوی خواهان منع قانونی ندارد.
