نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۸۲ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۰۸

نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۸۲ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۰۸
موضوع : ضرورت درج نتیجه عدم حضور متهم در احضاریه و پیامدهای عدم حضور در جلسات مواجهه حضوری

تاریخ نظریه : ۱۴۰۴/۰۹/۰۸
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۴/۱۸۲
شماره پرونده : ۱۴۰۴-۱۶۸-۱۸۲ک

استعلام :
با توجه به اینکه ماده ۱۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ مقرر داشته است در احضاریه متهم باید نتیجه عدم حضور متهم قید شود؛ خواهشمند است اعلام فرمایید:
۱- آیا صراحت این ماده صرفاً ناظر بر احضار نخستین متهم است و یا در احضاریه‌ای که برای تشکیل جلسات مواجهه حضوری نیز صادر می‌شود، باید نتیجه عدم حضور متهم درج شود؟
۲- نتیجه عدم حضور متهم در جلسات مواجهه حضوری، وفق ماده ۱۷۹ قانون یادشده جلب است و یا آنکه برای عدم حضور متهم در جلسات مواجهه حضوری، نتیجه دیگری مترتب می‌شود؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
۱ و۲- از ماده ۲۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، چنین مستفاد است که احضار متهم جز در مواردی که حضور او برای انجام تحقیقات ضرورت داشته باشد، ممنوع است؛ بنابراین، در مواردی که برای اقداماتی مانند تفهیم اتهام یا مواجهه حضوری، حضور متهم ضرورت داشته باشد، در صورت عدم حضور بدون عذر موجه باید وفق ماده ۱۷۹ این قانون، متهم جلب شود و نتیجه عدم حضور هم مطابق ماده ۱۷۰ قانون یادشده در احضاریه ذکر شود. در این موارد، خواستن متهم از کفیل یا وثیقه‌گذار مانع صدور دستور جلب او توسط مقام قضایی نیست؛ عبارت ذیل ماده ۵۰۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ نیز مؤید این نظر است.

محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

این متن به بررسی الزامات قانونی در خصوص احضار متهم و درج نتیجه عدم حضور در احضاریه می‌پردازد. نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه تأکید می‌کند که طبق ماده ۱۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، باید نتیجه عدم حضور متهم در تمامی احضاریه‌ها، از جمله احضار برای جلسات مواجهه حضوری، درج شود. همچنین، عدم حضور متهم در این جلسات بدون عذر موجه منجر به جلب وی وفق ماده ۱۷۹ خواهد شد. این مباحث به تبیین اهمیت حضور متهم در مراحل دادرسی و پیامدهای قانونی ناشی از عدم حضور وی می‌پردازد و روشن می‌سازد که اقدامات قانونی باید در راستای رعایت حقوق متهم و اجرای صحیح فرآیند دادرسی صورت گیرد.