نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۴۳۲ مورخ ۱۴۰۴/۱۱/۱۳

نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۴۳۲ مورخ ۱۴۰۴/۱۱/۱۳
موضوع : نحوه رسیدگی به درخواست تجدیدنظرخواهی نسبت به رأی قطعی صادر شده از دادگاه تجدید نظر

تاریخ نظریه : ۱۴۰۴/۱۱/۱۳
شماره نظریه : ۷/۱۴۰۴/۴۳۲
شماره پرونده : ۱۴۰۴-۱۲۷-۴۳۲

استعلام :
در صورتی که حکم قطعی در مرحله تجدید نظر صادر شود و پس از آن یکی از اصحاب دعوا خطاب به دادگاه تجدید نظر از دادنامه قطعی این دادگاه، تجدید نظرخواهی تقدیم نماید، دادگاه باید چه تصمیمی اتخاذ نماید؟ آیا قضات صادر‌‌کننده رأی قطعی می‌توانند در این خصوص اظهار نظر نمایند و یا آنکه موضوع مشمول حکم رد دادرس است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
در فرض سؤال که نسبت به رأی دادگاه تجدید نظر استان تجدید نظرخواهی شده است، نظر به اینکه تمامی آراء دادگاه‌های تجدید نظر استان قطعی است؛ مگر آنکه مشمول ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ باشد، که در این‌صورت هم قابل فرجام است؛ چنانجه فرض سؤال مشمول حکم این ماده باشد، با تلقی تجدید نظرخواهی به فرجام‌خواهی پرونده نزد دیوان عالی کشور ارسال می‌شود و در صورتی که مشمول حکم ماده مذکور نباشد، از آنجا که تجدید نظرخواهی از رأی دادگاه تجدید نظر در همان دادگاه فاقد موقعیت قانونی است، دادگاه تجدید نظر قرار رد آن را صادر می‌کند و در هر صورت، مشمول موارد رد دادرس نمی‌باشد.

محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

چکیده:
این نظریه مشورتی به این پرسش پاسخ می‌دهد که در صورت تقدیم دادخواست تجدیدنظرخواهی نسبت به رأی قطعی دادگاه تجدید نظر، دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ کند و آیا قضات صادرکننده رأی قطعی، مشمول حکم رد دادرس می‌شوند یا خیر.
اداره کل حقوقی قوه قضاییه با استناد به قوانین مربوطه، نکات زیر را روشن می‌سازد:
قطعیت آرای دادگاه تجدید نظر: به طور کلی، تمامی آراء صادره از دادگاه‌های تجدید نظر استان قطعی هستند.
استثنائات (قابلیت فرجام): تنها در صورتی که رأی دادگاه تجدید نظر مشمول شرایط ذکر شده در ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ باشد، قابلیت فرجام‌خواهی (که به دیوان عالی کشور ارسال می‌شود) را خواهد داشت.
نحوه رسیدگی به درخواست:
در صورت شمول ماده ۳۶۸: اگر درخواست تقدیمی به شرایط ماده ۳۶۸ منطبق باشد، دادگاه تجدید نظر باید این درخواست را به عنوان فرجام‌خواهی تلقی کرده و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نماید.
در صورت عدم شمول ماده ۳۶۸: اگر رأی دادگاه تجدید نظر مشمول ماده ۳۶۸ نباشد و درخواست با عنوان “تجدیدنظرخواهی” تقدیم شود، از آنجا که تجدیدنظرخواهی نسبت به رأی قطعی دادگاه تجدید نظر در همان دادگاه وجاهت قانونی ندارد، دادگاه تجدید نظر با صدور قرار رد این درخواست موافقت خواهد کرد.
عدم شمول حکم رد دادرس: در هیچ‌یک از این دو حالت (چه پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شود و چه قرار رد صادر گردد)، موضوع مشمول موارد رد دادرس نمی‌شود.
نتیجه‌گیری: دادگاه تجدید نظر نسبت به درخواستی که به عنوان تجدیدنظرخواهی نسبت به رأی قطعی خود آن دادگاه تقدیم شده، یا قرار رد آن را صادر می‌کند (اگر مشمول فرجام‌خواهی نباشد) و یا پرونده را به عنوان فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارسال می‌دارد (اگر مشمول شرایط ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی باشد). در هیچ حالتی، قضات صادرکننده رأی قطعی مشمول حکم رد دادرس نخواهند بود.