ماده 1 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه های ضروری به کارکنان دولت
(اصلاحی 27/ 11 /1380)-به کارکنان رسمی، ثابت و دارای عناوین مشابه وزارتخانه ها، موسسات و شرکتهای دولتی مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت - مصوب 1370 - نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و اعضای هیأت علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی مشمول مقررات استخدامی هیأت علمی دانشگاه تهران به هنگام بازنشستگی، از کارافتادگی یا فوت در مقابل کلیه سوابق خدمت دولتی به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های دریافتی که ملاک کسور بازنشستگی است به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت می شود.
خدمت مازاد بر سی سال در پرداخت پاداش موضوع این قانون قابل احتساب نخواهد بود.
تبصره 1 - در صورتی که سابقه خدمت مستخدم از سی سال کمتر باشد، پاداش به نسبت سال‌های خدمت محاسبه و پرداخت می شود. در این محاسبه کسر سال معادل یک سال منظور می شود.
تبصره 2 - در صورت فوت مستخدم، پاداش موضوع این ماده به وراث قانونی مستخدم متوفی، موضوع ماده (86) قانون استخدام کشوری تعلق می گیرد.
تبصره 3(الحاقی ۱۳۷۶/۹/۱۶)- به مستخدمان شاغل که شهید، از کارافتاده یا فوت شوند، پاداش موضوع ماده (1) به طور کامل پرداخت می شود.
