قانون چکهای تضمین شده

قانون چکهای تضمین شده
مصوب ۱۳۳۷/۴/۲۲ مجلسین

ماده 1
به بانک ملی ایران اجازه داده می‌شود به‌تقاضای مشتریان چک‌هائی بنام چک‌های تضمین شده که پرداخت وجه آنها از طرف بانک تعهد‌ شده باشد در دسترس صاحبان حساب بگذارد.

ماده 2
صادرکننده و پشت‌ نویسان حق ندارند پرداخت وجه چک تضمین شده را منع کنند یا تقاضای مسدود کردن آنرا بنمایند.

ماده 3
فوت و حجر و ورشکستگی صادرکننده چک تضمین شده خللی به‌حقوق دارنده چک وارد نخواهد ساخت طلبکاران صادرکننده نیز حق‌ توقیف وجه این نوع چک را در صورتی که به‌نفع دیگری صادر یا پشت‌ نویسی شده باشد نخواهند داشت.

ماده 4
سایر بانک‌ها حق ندارند چک‌هائی به‌ترتیب مذکور در ماده یک به‌جریان بگذارند.

ماده 5
وزارتین دارائی و دادگستری مأمور اجرای این قانون می‌ باشند.

قانون فوق که مشتمل بر پنج ماده است در جلسه یکشنبه بیست و دوم تیرماه یکهزار و سیصد و سی و هفت به‌تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی
رضا حکمت

قانون بالا در جلسه 1334/4/14 به تصویب مجلس سنا رسیده است