نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۵/۲ مورخ ۱۴۰۵/۰۲/۲۶

نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۵/۲ مورخ ۱۴۰۵/۰۲/۲۶
موضوع : قابلیت یا عدم قابلیت استرداد دعوی در مرحله تجدیدنظر و تبیین محدوده شمول بند «ج» ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی

تاریخ نظریه : ۱۴۰۵/۰۲/۲۶
شماره نظریه : ۷/۱۴۰۵/۲
شماره پرونده : ۱۴۰۵-۱۲۷-۲ح

استعلام :
آیا موارد مذکور در بند ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی در مرحله تجدیدنظر نیز قابل اعمال است؟ به عبارت دیگر حتی در صورت صدور رای محکومیت و یا سقوط دعوا در مرحله بدوی پس از تجدیدنظرر خواهی یکی از طرفین دادرسی ادامه یافته و خواهان حسب مورد می‌تواند پس از تجدیدنظرخواهی تا زمان ختم مذاکرات اصحاب دعوا یا ختم دادرسی دادخواست بدوی خود را مسترد کند و دادگاه تجدیدنظر با نقض رای بدوی مبادرت به صدر قرار رد دعوا نماید. (لازم به ذکر است این نظر در آرای صادره در موضوع اراضی دولتی و سایر دعاوی عملاً باعث می‌شود در مواردی که خواهان با توجه به نظر کارشناسی و سایر دلایل متوجه شود که حقی ندارد با تجدیدنظرخواهی و استرداد دعوی بدوی موجبات نقض حکم بدوی و صدور قرار رد دعوا گردد.)

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
اولاً، در صورت استرداد دعوای بدوی توسط تجدید نظرخوانده در مرحله تجدید نظر(خواهان دعوای بدوی) که حکم به نفع او صادر شده است، دادگاه تجدید نظر ضمن نقض حکم بدوی، طبق بند «ج» ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ اقدام می‌کند. بدیهی است شرایط مقرر در بند مذکور در این مرحله نیز باید رعایت شود.
ثانیاً، تجدید نظرخواهی از سوی خواهان بدوی به این معنی است که دعوای وی در مرحله بدوی از نظر شکلی یا ماهیتی رد شده است و استرداد دعوای مردود غیر ممکن است؛ از این رو در مرحله تجدید نظر به استناد ماده ۳۶۳ قانون یاد‌شده، تجدید نظرخواه می‌تواند دادخواست تجدید نظرخواهی خود را مسترد کند که در این صورت، رای بدوی به قوت خود باقی خواهد بود.

محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است بنابراین صحت آن را باید بررسی نمایید.

چکیده نظریه
استرداد دعوای بدوی در مرحله یک نظر، حسب تجدیدنظر از کدام یک از طرفین صورت گرفته باشد، آثار متفاوتی دارد.
اولاً ، حکم بدوی به نفع خواهان صادر می‌شود و محکوم‌علیه (خوانده) از آن تجدیدنظرخواهی خواهان بدوی می‌تواند، نتواند بدوی خود را مسترد کند. در این صورت، دادگاه تجدید نظر با نقض حکم بدوی، مطابق با بند «ج» ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی، قرار رد دعوا صادر می‌کند و رعایت شرایط این ماده در مرحله یک نظر الزامی است.
ثانیاً ، خود را خواهان بدخواهانوی، نظرخواهی کرده است، ادعای او در مرحله بدوی رد شده و استرداد دعوای مردود امکان پذیر نیست. در این فرض، قانون نظرخواه تنها می‌تواند به استناد ماده ۳۶۳ یاد شود، دادخواست نظرخواهی خود را مسترد کرد که نتیجه آن باقی ماندن رای بدوی (محکوم یا رد دعوای خواهان) خواهد بود.