نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۵/۵۹ مورخ ۱۴۰۵/۰۳/۱۸
موضوع : قابلیت تجدیدنظرخواهی از محکومیت‌های متعدد کیفری و دیه یا ارش کمتر از ده درصد
تاریخ نظریه : ۱۴۰۵/۰۳/۱۸
شماره نظریه : ۷/۱۴۰۵/۵۹
شماره پرونده : ۱۴۰۵-۱۶۸-۵۹ک
استعلام :
مطابق ماده ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری جرایم تعزیری درجه هشت و دیات کمتر از ده درصد دیه کامل لسان قطعی و غیر قابل تجدیدنظرخواهی می‌باشند. و در ماده ۴۲۹ قانون مزبور تصریح شده است که در مواردی که رای دادگاه توام با محکومیت به پرداخت دیه ارش یا ضرر و زیان است هرگاه یکی از جنبه‌های مزبور قابل تجدیدنظر یا فرجام باشد جنبه‌های دیگر رای نیز به تبع آن حسب مورد قابل تجدیدنظر یا فرجام است. حال سؤال این است که مثلاً دیه یا ارش کمتر از ده درصد به همراه توهین مورد حکم محکومیت قرار گرفته است. در این گونه موارد وقتی تجدیدنظرخواهی از کل رای مطرح می‌گردد آیا صرفاً بزه توهین قابل تجدیدنظرخواهی می‌باشد و دیه همچنان قطعی است؟ یا هر دو مورد قابل تجدیدنظرخواهی می‌باشد؟ چرا که در برخی رویه‌های همکاران محترم قضایی تجدید ملاحظه می"ردد صرفاً به بزه توهین رسیدگی کرده و نسبت به دیه قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر می‌نمایند.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
با عنایت به ماده ۴۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، معیار قابلیت تجدید نظر آراء دادگاه‌های کیفری، «مجازات قانونی جرم» یا «جرایمی» است که شخص متهم به ارتکاب آن است؛ از مواد ۸، ۹، ۴۲۹، ۴۳۶ و تبصره آن از قانون یاد‌شده چنین مستفاد است که حکم موضوع ماده ۴۲۹ این قانون در خصوص تجدید نظرخواهی تبعی؛ ناظر به وضعیتی است که محکومیت کیفری و همراه آن، محکومیت به پرداخت ضرر و زیان ناشی از جرم یا دیه و یا ارش، ناشی از ارتکاب رفتار (فعل) مجرمانه واحدی است که به موجب قانون واجد دو جنبه (حیثیت) عمومی و خصوصی است که قابلیت تجدید نظر هر یک از دو جنبه عمومی و خصوصی بر دیگری مؤثر است و بر عکس؛ بنابراین، در مواردی مانند فرض سؤال که ناظر به موارد تعدد جرم است، قابلیت تجدید نظرخواهی هر یک از جرائم ارتکابی، در وضعیت دیگر جرائم تاثیری ندارد و مثال مذکور در فرض استعلام (محکومیت به پرداخت دیه یا ارش کمتر از ده درصد و محکومیت بابت توهین) از قلمرو شمول ماده ۴۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ خروج موضوعی دارد.
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است بنابراین صحت آن را باید بررسی نمایید.
چکیده:
ماده ۴۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری ناظر به حالتی است که محکومیت کیفری و محکومیت به دیه، ارش یا ضرر و زیان، از یک رفتار مجرمانه با جنبه‌های عمومی و خصوصی ناشی شده باشند. در صورت تعدد جرم، قابلیت تجدیدنظرخواهی هر محکومیت مستقل است؛ بنابراین، قابل‌تجدیدنظر بودن محکومیت به توهین، دیه یا ارش کمتر از ده درصد را که قطعی است، قابل‌تجدیدنظر نمی‌کند.
