نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۷۸۸ مورخ ۱۴۰۵/۰۳/۱۳
موضوع : ضمانت اجرای عدم پرداخت مابه‌التفاوت هزینه دادرسی از سوی واخوانده در مرحله واخواهی
تاریخ نظریه : ۱۴۰۵/۰۳/۱۳
شماره نظریه : ۷/۱۴۰۴/۷۸۸
شماره پرونده : ۱۴۰۴-۱۲۷-۷۸۸ح
استعلام :
واخواه در مرحله واخواهی به بهای خواسته اعتراض کرده و از آنجا که اعتراض در مراحل بعدی رسیدگی مؤثر است، دادگاه با جلب نظر کارشناس بهای خواسته را تعیین و به واخواه و واخوانده (خواهان بدوی) ابلاغ کرده است تا مابه‌التفاوت هزینه دادرسی مرحله واخواهی و مرحله بدوی پرداخت شود؛ اما خواهان بدوی از پرداخت آن استنکاف نموده است؛ با توجه به صدور حکم در مرحله بدوی و عدم امکان صدور قرار رد دادخواست توسط دفتر، ضمانت اجرای عدم پرداخت مابه‌التفاوت هزینه دادرسی توسط خواهان چیست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
چنانچه در اثر اعتراض واخواه، در ارزش خواسته تغییری ایجاد شود، طرفین مکلفند مابه‌التفاوت هزینه دادرسی را بر آن مبنا تادیه کنند. چنانچه واخواه هزینه واخواهی را به طور کامل پرداخت کند؛ اما واخوانده با وجود اخطار رفع نقص، در مهلت قانونی از پرداخت مابه‌التفاوت هزینه دادرسی امتناع کند، از آنجا که دادگاه رای صادر کرده است، صدور قرار رد دادخواست به وسیله دفتر منتفی است و با توجه به ملاک ماده ۳۵۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، دادگاه رای غیابی را فسخ و قرار رد دعوا صادر می‌کند.
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است بنابراین صحت آن را باید بررسی نمایید.
چکیده:
اگر اعتراض واخواه موجب تغییر بهای خواسته شود، طرفین باید مابه‌التفاوت هزینه دادرسی را بپردازند. هرگاه واخواه هزینه دادرسی واخواهی را کامل پرداخت کند، اما واخوانده (خواهان بدوی) با وجود اخطار رفع نقص و در مهلت قانونی از پرداخت مابه‌التفاوت خودداری کند، دفتر نمی‌تواند قرار رد دادخواست صادر کند؛ در این حالت دادگاه، با ملاک ماده ۳۵۰ قانون آیین دادرسی مدنی، رأی غیابی را فسخ و قرار رد دعوا صادر می‌کند.
