نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۹۷۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۲۴

نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۹۷۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۲۴
موضوع : جواز طرح دعوای تخلیه عین مستأجره با استناد به جهات (دلایل) متعدد در دادخواست

تاریخ نظریه : ۱۴۰۴/۰۹/۲۴
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۳/۹۷۹
شماره پرونده : ۱۴۰۳-۱۲۷-۹۷۹ح

استعلام :
آیا دعوای تخلیه عین مستأجره به جهات متعدد که دارای آثار متفاوتی نیز می‌باشد، دارای وجاهت قانونی است و یا از موارد رفع نقص یا اخذ توضیح از خواهان است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
چنانچه ذکر دو سبب در دادخواست به لحاظ تردید خواهان باشد، به دلیل جازم نبودن وی دعوا قابل استماع نیست؛ اما در صورتی‌که ذکر این اسباب مبتنی بر تردید نباشد، دعوا قابل استماع است؛ بر این اساس، در صورتی که خواهان دعوای تخلیه مورد اجاره مشمول قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۳۵۶ را به جهات مختلف که قابل جمع باشد، درخواست کند، دادگاه به این جهات رسیدگی می‌کند. بدیهی است دادگاه باید در رأی خود تصریح کند که کدام یک از جهات مطرح‌شده در دادخواست را احراز و بر آن اساس حکم به تخلیه صادر کرده است.

محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

چکیده: طبق این نظریه مشورتی:
اگر ذکر چندین جهت متفاوت برای تخلیه (مانند عدم پرداخت اجاره بها، نیاز شخصی موجر، تخریب) ناشی از تردید و عدم جزم خواهان باشد و او در خصوص علت اصلی تخلیه مردد باشد، دادخواست قابل استماع نیست.
اما اگر ذکر جهات مختلف مبتنی بر تردید نباشد و خواهان به طور همزمان چند دلیل قابل جمع (مانند تخلیه به دلیل عدم پرداخت اجاره و تخریب ملک) را مطرح کند، دادخواست قابل استماع است.
در این صورت، دادگاه موظف است به تمامی جهات مطرح شده رسیدگی کند و در رای صادره به صراحت تصریح نماید که کدام یک از ادله احراز شده و مبنای حکم به تخلیه قرار گرفته است